Yano, Rotterdam

We weten niet meer precies hoe Yano op ons “verlanglijstje” terecht is gekomen. Vrouwlief was wel schuldig aan dit feit, maar precies hoe of wat wist ze niet meer. Maar kwalijk nemen gaan we niet doen want wat hebben wij een fijne middag beleeft!

Yano zit in een klein hoekpand in de buurt van de Bergse plassen in Rotterdam Noord. Ze zijn een kleine drie jaar geleden gestart. De naam Yano is een samentrekking van de namen van de kinderen van Britta en Yuri Wattimena die het restaurant runnen en beiden (onder andere) ervaring op hebben gedaan bij FG* waar ze elkaar hebben leren kennen. Om het feest compleet te maken hebben we de eer om Marèl Disselhorst als gastvrouw / sommelier te hebben: De beste gastvrouw van Nederland (NHGP).

Het restaurant is niet groot maar mooi en in een erg rustige stijl ingericht. Het is rustig deze dinsdagmiddag: Er is slechts één ander gezelschap. Als aperitief laten we een champagne inschenken en krijgen we de eerste amuses gepresenteerd: Plaatjes om te zien en een uitermate plezierige beleving voor de tong. De smaakpapillen zijn nu enigszins voorbereid op wat er komen gaat.

Vervolgens komt er nog een amuse op tafel: Knoflook en ui… “Waar elk culinair verhaal mee begint” volgens Yuri. En daar kunnen wij ons ook alleen maar bij aansluiten. Wat een zalig gerechtje! En we zullen Yuri zeer regelmatig zien vanmiddag: Wat fijn als een chef zo zijn tijd neemt voor de gasten. De persoonlijke uitleg van de gerechten (achtergrond, bereiding) geven nog een extra laag aan de toch al fijne gerechten.

We besluiten voor de volledige 7 gangen te gaan en krijgen de volgende gerechten gepresenteerd:

Argentijnse garnaal – Rabarber – Shiso -> Twee bereidingen van de wilde rode Argentijnse garnaal. Rechts lichtjes afgebrand gecombineerd met verse limoen. Er naast licht een shisoblad met daar in de garnaal bereid als een soort tartaartje. Boven op het shiso blad bereidingen van rabarber. Crème van de koppen van dan garnalen en de vinaigrette is een combi van de restanten van het shisoblad en de garnalen. Het gerecht is echt een plaatje: De garnaal is perfect bereid en het zoete vlees combineert zalig met het umami van de shiso en de zuurtjes van de rabarber en limoen.

Knolselderij – Paddenstoelen – Chinese bieslook -> De knolselderij was in mijn ogen altijd een saaie groente. Zo’n lelijke knol in de supermarkt. Maar dit is nu al de 3e keer dat ik deze tegenkom in een vegetarisch gerecht en ik moet mijn mening ernstig bijstellen: Wat kan je toch mooie dingen maken met zo’n knol. Deze heeft in dit geval de nodige uurtjes op de Big Green Egg doorgebracht met als resultaat een heerlijke aards, zoete umami smaak en een lekkere vleesachtige textuur.

Makreel – Boemboe – Aardappel – Djuruk purut -> De boemboe van oma… Yuri steekt sowieso zijn Molukse achtergrond niet onder stoelen of banken bij deze gerechten, maar dit gerecht is eigenlijk Yuri (en zijn oma) op een bord. Het originele recept van oma is iets aangepast om te zorgen dan wij ‘Ollanders ook nog in staat zijn om de rest van het gerecht te proeven. Maar de diepe smaak van de boemboe, welke ook terug komt in de saus welke 4 dagen heeft staan reduceren. Wauw, wat een genot. En de passie straalt van Yuri af als hij dit staat te vertellen. Gaaf!

Eendenlever – Maïs – Banaan – Selderij -> Banaan? Bij eendenlever en maïs? Serieus? Blijkbaar… en het werkt. Niet alleen vanwege het krokantje, maar het zoetje voegt ook echt wat toe aan het gerecht. Maïs is zowel zoet als hartig in dit gerecht en de eendenlever is natuurlijk al een delicatesse op zich. Een koninklijke combinatie zo op het bord.

Iberico Presa – Artisjok – Petehboon -> De Iberico krijgen we in twee bereidingen op het bord. De eerste als shortrib welke echt uit elkaar valt zodra het je tong aanraakt. Maar ook het sous-vide gegaarde nek/schouder stuk smelt op de tong. Een geweldige saus met een diepe smaak (waarvan het kannetje op tafel blijft staan: yes!) De artisjok ligt als hart op het bord, maar ook als hartige crème. Geluk op een bord.

Mimolette – Witte Druiven – Olijf – Pijnboompit -> Mimolette (kaas, dus… we moesten dit gerecht wel nemen volgens mijn vrouw) is de Franse rip-off van onze Edammer en dan in dit geval in de “oude” versie. Hij ligt als een soort lichte schuim op het bord, maar we krijgen ook een royale hoeveelheid geraspt over het gerecht. Lekker nootachtig van smaak, lekkere zoutkristallen uit het geraspte gedeelte. Het zoet/frisse van de witte druif zorgt voor een hele fijne combinatie.

Kokos – Durian – Pure chocolade – Limoen -> “Alsof er een kokosnoot op je bord gevallen is”, volgens de gastvrouw. Een treffende omschrijving en vooral erg lekker. De durian is gelukkig goed getemd en in het ijs verwerkt, lekker zacht & zoet van smaak. Bittere pure chocolade en lekker frisse limoen. Een fijne afsluiting van onze 7 gangen.

Vervolgens gaan we aan de koffie met friandises… en blijkbaar kan je een klassieker soms nog beter maken: Madeleines met pandan: Ik ben verkocht. Niet alleen de kleur is geweldig, maar de pandansmaak maakt een madelaine dus NOG lekkerder!

We hebben heerlijk genoten: Zowel van de gastvrijheid van Marèl & Yuri, maar zeker ook van de Frans/Molukse gerechten. Yano was in 2023 de hoogste nieuwe binnenkomer bij Gault&Millau en dat is duidelijk niet voor niets. We hebben weer een restaurant om aan ons favorietenlijstje toe te voegen!